dinsdag 12 maart 2013

LEYELOREN vs LEYDRADEN

LEYDRADEN
[LEYELOREN 1]

Ten zuiden van Tilburg ontspringen langs de zandruggen kleine riviertjes die naar het Noorden stromen. Ze heten allemaal Ley. Daartussen bevindt zich een heideveld dat tot het oudst bewoonde deel van het land behoort, de Regte Heide, waar paalgraven liggen van omstreeks 1500 voor Christus. De oostelijke beken monden uit in de Maas; de westelijke Ley heet stroomafwaarts Donge en komt uit in de Bieschbos. Daartussen ligt Goirle, eens een fabrieksdorp, nu een forensengemeente met 22.000 inwoners. Daarom  heet alles in de omgeving naar de Ley. Leyendaal, Leike, Leyhoeve, Leystroom, Leyakker, Leykant, Leybode, Leybron. En zoals het blad van de loodgieters Leidingen heet, zo heet het blad van de Literaire Kring Leydraden. Hadden de oprichters aan Ariadne gedacht of aan een weefgetouw? Mythe of werkelijkheid? Of allebei? Goede draad is duur.

Leydraden 
Zijn Leydraden die spinnendraden die in de herfst boven dit stroompje hangen of de hersenspinsels die de Goirlenaren in hun blad opschrijven? Of is het tijdschrift een gids, die ons raad geeft? Of duidt het op het garen waarmee de textielarbeiders een patroon weefden op hun getouw bij de Pui of Jan van Besouw? Of was het Ariadne met haar draad, een bol vol? Een kluwen draad, die Theseus afwikkelde terwijl hij achterwaarts tastend de  uitgang van het labyrint ontdekte, waardoor hij aan de Minotaurus ontsnapte. Het Engelse woord clue [clew] betekent kluwen Soms zit er een plot in de draad; een knoop en die kun je ontknopen. Wie de draad afwikkelt vindt de ontknoping. Vaak kwam dit omdat detectives misdadigers wisten te identificeren aan de hand van stukjes textiel die op de plaats delict werden aangetroffen. Spannende verhalen allemaal, met speurhonden, labyrinten, spinnendraden en hersenspinsels en mysterieuze stromen in mistige dalen. Waarmee verrast ons het Leydradenblad? 

Vier keer per jaar komt er een Draad uit en die staat dan vol met besprekingen van de literaire avonden, de boeken van de schrijvers van de literaire avond en vrij veel po√ęzie, nou ja, veel Speelse muze en een roddelrubriek onder de titel Peper en Zout. Er staat vrij weinig scheppend proza in. Welgeteld vier bladzijden in het 89e nummer. Het blad is buiten Goirle vrijwel onbekend [binnen Goirle houdt het ook niet over]. Er wordt nooit op gereageerd in  literaire kringen en het wordt ook niet genoemd in literaire rubrieken van de landelijke kranten. En onbekend maakt onbemind. Kan dat blad niet wat spannender en minder Leydradig? 

Daarom dit blog Leyeloren. Een internetblad naast het papieren blad 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten