De bibliotheek van Babel
[Leyeloren 48]
Het idee dat er een bibliotheek
zou moeten zijn van alle boeken, is uitgewerkt in de fantastische roman van
Jorge Luis Borges De bibliotheek van
Babel.
Hij schreef dit boek in 1941. In
de bibliotheek staan alle bestaande, nog te schrijven en alle denkbare boeken
en de catalogus van alle catalogi en daar weer de catalogi van. Het gebouw is
een rizoom: een oneindig doolhof dat enigszins is gesuggereerd in de film van
de Roman van de Roos. Beelden die
weer teruggaan op tekeningen van Piranesi, die je weer terugziet in de film van
De ontdekking van de hemel.
In de hemel hebben ze uiteraard
alle boeken.
Door zich enige beperkingen op te leggen in het aantal tekens
[23 letters en 3 tekens, geen hoofdletters, maximaal 3254 tekens per blad],
bevat de bibliotheek in principe 10 tot de macht 5076 stuks boeken (een andere
bron meldt 10 tot de 4679e); dat zijn meer boeken dan atomen in het
heelal (10 tot de macht 80), waarmee niet de eindigheid van de literatuur, maar
de eindigheid van het heelal onderstreept wordt. De meeste boeken bestaan uit
een zinledige reeks letters, bijvoorbeeld:
qqpkux
hcr.,gxozkslrlsbdy.c.ciqqxawxsculweolqkziaoeqvaadcl ,owqtjclkjlyvrba.dis, maar via een zoekfunctie is het
mogelijk een stuk van je eigen boek te vinden (mocht je dat hebben geschreven
of nog gaan schrijven). Het is niet te controleren of alle bestaande of
denkbare boeken in deze bibliotheek staan, want ook dat duurt eeuwig.
Ik heb de titel van mijn tweede boek ingetikt en ja hoor,
het stond er in. En nog gekker, het woord hovel (zo heet het winkelcentrum dat
in mijn boek genoemd wordt) stond er naast.
rs tabbouleh antennas soullessnesses hapten prate peradventure
nosegay morkin sa, pphirines butterfats epigraphers procreations
zwindingen hovel huzzahing oaked freshmanships tricksier
lollapalooza serpentinous cocking interbrains starworts c
Het Babelverhaal van Borges is 'werkelijkheid' geworden in de virtuele bibliotheek van het wereldwijde web alias www, een constructie die continu in de opbouwfase verkeert en almaar uitdijt, zoals het heelal ook doet. Tot het of ontploft of ineenknalt in één groot zwart gat zo groot als een tennisbal, wat ooit gebeuren gaat. Maak je geen zorgen. Wie dit leest, zal het niet meemaken.
In de bibliotheek van Borges heerst een strakke ordening van vaste galerijen, trappen, kamers en kasten. In het wereldwijde web heerst de chaos.Zelfs een piepklein onderdeel dat enige orde probeert te scheppen in de informatievloed, i.c. Wikipedia, is al een nachtmerrie van verwijzingen, zinloze feiten correcties op die kennis en doelwit van maniakale kennisverzamelaars.
Als alle kennis van de wereld is verzameld in alle denkbare boeken, wat Borges misschien nog een absurd maar toch wenselijk idee vond, dan ontbreekt er toch nog iets: nl. integratie van kennis in een denkmodel om tot begrijpen te komen.
In de bibliotheek van Borges heerst een strakke ordening van vaste galerijen, trappen, kamers en kasten. In het wereldwijde web heerst de chaos.Zelfs een piepklein onderdeel dat enige orde probeert te scheppen in de informatievloed, i.c. Wikipedia, is al een nachtmerrie van verwijzingen, zinloze feiten correcties op die kennis en doelwit van maniakale kennisverzamelaars.
Als alle kennis van de wereld is verzameld in alle denkbare boeken, wat Borges misschien nog een absurd maar toch wenselijk idee vond, dan ontbreekt er toch nog iets: nl. integratie van kennis in een denkmodel om tot begrijpen te komen.
